Skip navigation

Category Archives: BİZ DE TAM ÇIKIYODUK.BÖYLE MİSAFİRE CAN KURBAN

Eski misafirlikler nerede kaldı? Günler öncesinden haber verilen, müsaitseniz annemler size gelecek tadındaki gezmeler. Önceden telefon edilir, müsait akşama karar verilir, yemek sonrası çay saati gibi gelinir, çay börek eşliğinde sohbet muhabbet edilirdi. Bir de sık sık yapılırdı bu ziyaretler. Amaç birbirini görmek, hasret gidermekti. Herşey gibi bu misafirliklerin de içeriği değişti. İnsanlar zaten sürekli mesaj, e-mail trafiğinde olduğu için birbirini o kadar da özlemiyor. Özlüyor belki de, özlediğini anlamıyor. Bu toplaşmalar için çok hazırlık falan da yapılmıyor. Hazır yemekler, aperatifler. Nerede kaldı elde yapılmış pastalar, kekler. Artık çaylar bile demleme değil, sallama. Bilmem ne filminin dvd’sini aldık, hadi onu izleyelim diye geliyor davetler. Film koyuluyor, ortalama 2 saat. Zaten gece yarısı oluyor, haydi görüşürüz. Böylece haftalardır, aylardır görüşmeyenler görüşmüş oluyor belki ama paylaşım film için beraber heyecanlanmak ya da filme beraber gülmekten ileri gidemiyor. E tabi filmleri böyle evin rahat ortamında seyretmeye de alışıldı mı zaten, cümbür cemaat sinemaya gitmeye de üşeniliyor. Ne misafirlik kavramı kaldı, ne dışarı çıkma. Artık herkes birbirini ikisinin ortası bir ortamda görüşüyor. Evler sokağa çıkmışsınız gibi bir eğlence merkezine dönüşebiliyor, ev rahatlığında sokak, insan daha ne istemez. Ama eski samimiyet kaldı mı, bilmem, onu düşünmek lazım…
Reklamlar